WITRYNA POŚWIĘCONA MOTOCYKLOM WSK

 


 

  

     

    Historia produkcji motocykli WSK

 

        Pierwsze motocykle wyprodukowane (zmontowane) w Świdniku i oznaczone symbolem WSK pojawiły się na polskich drogach w 1954 roku. Była to seria 20 sztuk z silnikami identycznymi, jak w WFM- kach. Serię zmontowano z części przywiezionych z Warszawy. Seryjną produkcję rozpoczęto rok później. Jednak samodzielny prototyp motocykla ze Świdnika ujrzał światło dzienne dopiero  w roku 1957. Seryjna produkcja motocykli WSK ruszyła w 1959 roku. Można powiedzieć, że od 1954 do 1985 roku trwała era M06 - to 31 lat produkcji praktycznie jednego motocykla poddawanego różnym zmianom!

            Pierwszy pojazd z 1954 roku miał teleskopy bez tłumienia olejowego, podwójną ramę wykonaną z profili ceowych, maleńkie hamulce. Dysponował mocą 4,5 KM przy 4800 obr./min, a v max wynosiła 70 km/h. Silnik zasilany był przez gaźnik G 16. Był to motocykl WSK M06.

            W roku 1959 powstał model M06-Z oparty o konstrukcję M06. Zastosowano teleskopy przednie i tylne z tłumieniem olejowym, dokonano modyfikacji silnika (moc wzrosła do 6 KM), zastosowano nowy gaźnik G 20. Prędkość maksymalna wzrosła do 78 km/h.

            W latach 60. w motorkach WFM i WSK montowano silniki S01Z, S06 (148 ccm), S34 (123 ccm). Z produkcji dwóch ostatnich wkrótce się wycofano. W roku 1965 w Nowej Dębie rozpoczęto produkcję silników S01 na potrzeby WFM i WSK.

            1966 r. - zamknięcie Warszawskiej Fabryki Motocykli.

            Przed sezonem 1967 wszedł do produkcji nowy model motocykla WSK oznaczony symbolem M06 B1. Model B1 był kolejnym motocyklem skonstruowanym w Świdniku. Jego pojawienie się na rynku zbiegło się z wyprodukowaniem 500 000 sztuk motocykli tej marki. Protoplastą B1 był model B, który był wyposażony w głębokie błotniki oraz tłoczone osłony na gaźnik i akumulator. Z uwagi na trudności w uruchomieniu produkcji elementów tłoczonych z blachy, konstruktorzy opracowali jego uproszczoną wersję - B1. W stosunku do prototypu, B1 różnił się płytszym walcowatym tylnym błotnikiem i uproszczoną, giętą osłoną akumulatora i gaźnika. Wewnątrz znajdował się także tłumik szmerów ssania. Pierwsze 500 sztuk tej wersji WSK zeszło z taśmy na przełomie lat 1966/67. Masową produkcję uruchomiono w sierpniu 1967 roku. Jednostką napędową motocykla B1 był silnik z Nowej Dęby oznaczony symbolem S-01Z3A. W silniku zastosowano dłuższy, niż w wersjach poprzednich, króciec ssący. Zmiana poprawiła stopień napełniania oraz podwyższyła osiągi. Moment obrotowy wzrósł do 10,8 N/M przy 4600 obr/min. Chromowaną powłokę zyskała dźwignia kick-startera oraz zmiany biegów. Produkowano go w latach 1967-71. Powstało 271 590 sztuk. Montowano w nim silnik S01 Z3 (7,3 KM przy 5300 obr./min). Silnik zblokowany był z trzystopniową skrzynią biegów. Motocykl wyposażony był w trzytarczowe mokre sprzęgło, a napęd na tylne koło przenoszony był przez łańcuch ½''. Jednostka napędowa zasilana była przez gaźnik G-20M o średnicy gardzieli 20 mm. Silnik wmontowany był w ramę zamkniętą podwójną, wykonaną z ceowych, wzmocnionych belek.

            B1 wyposażony był w koła o średnicy 18'' i hamulce bębnowe. Według danych fabrycznych motocykl mógł rozwinąć prędkość do 80 km/h zużywając zaledwie 2,8 litra paliwa na 100 km. Konstruktorami WSK M 06 B1 byli m.in. Mieczysław Krzeszowiec i Tadeusz Władysiuk. Motocykl jako jedyny pojazd mechaniczny został oznaczony krajowym znakiem jakości "1", który nadawał Instytut Transportu Samochodowego w Warszawie. Model B1 doczekał się także wersji wyścigowej. Prototyp tej maszyny zaprezentowano na Targach Poznańskich. Pojazd napędzany był silnikiem W-1 miał moc 12 KM. Cena modelu B1 wynosiła wówczas 8000 zł (1968 rok).

            W roku 1969 motocykle otrzymały znak jakości "1".

            W modelu na 1970 rok zmieniono kanapę oraz lampę tylną.

            Rok 1971 przynosi uruchomienie nowego modelu. W sierpniu zaczęto produkować ostatni model WSK- M06 B3, który miał zostać zastąpiony przez maszyny o symbolach M 21 i M26. Zmieniono w nim ramę na pojedynczą, spawaną z rur stalowych i profili tłoczonych, błotniki na płytsze, zastosowano nowy zbiornik paliwa, a także oznaczenie silnika na S01 Z3A Lux. Jedynym elementem różniącym ten silnik od poprzednika był zaworek Webera zamontowany w komorze pływakowej. Stopień sprężania wynosił 7,8 (zamiast dotychczasowego 7,5). Wartość momentu obrotowego spadła z 10,8 Nm. przy 4600 obr./min do 9,8 Nm. przy 4200 obr./min. Motocykl był lżejszy o 2 kg i jego masa własna wynosiła równo 100 kg. Motor był przestarzały, ale korzystne ceny przyciągnęły nabywców. W tym samym, 1971 roku wprowadzono do produkcji Motocykl M21W2 o pojemności silnika 175ccm. Jego odmiany: Kobuz, Dudek, Perkoz produkowane były od roku 1976. Pierwsze "stosiedemćdziesiątki piątki" wyposażono w instalację elektryczną 12V (silnik W2Bx)). Było tak do 1975 roku, gdy wprowadzono instalację 6V (silnik 0-59 i jego pochodne)

            Dla uatrakcyjnienia oferty w latach 1975-1978 WSK Świdnik wypuściła na rynek motocykle określane jako "rodzina ptaków". Motocykle te oprócz oznaczeń literowo- cyfrowych M06 B3, miały swoje nazwy: Gil, Lelek, Bąk. Po zaprzestaniu w 1978 roku produkcji  Lelka i Bąka w 1979 r. rozpoczęto równoległą z Gilem produkcję Kosa. "Ptaki" były przeznaczone dla młodych odbiorców, chcących jeździć motocyklem przynajmniej ładniejszym, bo na nowocześniejszy nie było szans. Były one malowane w jasnych kolorach: żółty, czerwony, niebieski. Zmieniono kształt kanapy, zastosowano mniejszy zbiornik paliwa i malowane na popielato płytkie błotniki.

            Gil to dotychczasowy motocykl odchudzony o 3 kg, Lelek przypominał motocykl terenowy (wysoko umieszczony tłumik, błotnik i szeroka kierownica), Bąk naśladował soft hoppera (b. wysoka kierownica, odchylane siedzisko pasażera). Gil kosztował 9500 zł, Lelek 10 500 zł, Bąk 12 000 zł.  

Motocykl M06 B3 Gil (malowany był na żółto) M06-B3 Lelek

            Najwięcej z rodziny M06 wyprodukowano modelu B3 - 693 900 sztuk.  

           W połowie roku 1985 z taśmy w Świdniku zjechał dwumilionowy motocykl marki WSK. Ostatni pojazd opuścił hale fabryczną 31. października 1985 roku. Tym samym zakończyła się produkcja motocykli w Polsce.  

 

Klasa 125 cm3       (motocykle produkowane seryjnie)

Model

Rok

WSK M06

1955

WSK M06 Z 1959
WSK M06 L 1959
WSK M06-64 1964
WSK M06 B1 1967
WSK M06 B3 1971
WSK M06 B3 Gil 1974
WSK M06 B3 Bąk 1975
WSK M06 B3 Lelek 1975
WSK M06 B3 Kos 1975
WSK Barron 125 1976

 

Klasa 175 cm3    (motocykle produkowane seryjnie)

Model

Rok

WSK M21W2 1972
WSK M21W2-Ex 1972
WSK M21W2 Sport 1973
WSK M21W2 Sport Ex

1973

WSK M21W2 Kobuz 1974
WSK M21W2 Dudek 1975
WSK M21W2 S-2 1975
WSK M21W2 Perkoz 1978

                         

 

Klasa 150 cm3    (motocykl produkowany seryjnie)

Model

Rok

Uwagi

WSK M06 Z-150 1960  Nigdy nie kupujcie! Chyba, że ma stać w garażu - błąd konstrukcyjny sprzęgła

 

 

 

 Na podst. artykułu "Czarna Strzała", "Motocykl" nr6/2001
oraz książek H. Załęskiego z 1981 oraz 2002r.

 

OSTATNIA AKTUALIZACJA:  31 maja 2009